การช่วยเหลือเด็กและเยาวชนที่มีความเครียดจากเหตุการณ์สะเทือนขวัญ

Student blog — 12/09/2026

Knowledge
การช่วยเหลือเด็กและเยาวชนที่มีความเครียดจากเหตุการณ์สะเทือนขวัญ
จากเหตุการณ์ความรุนแรงในสถานศึกษาที่ผ่านมา นอกจากจะทำให้มีผู้เสียชีวิตและได้รับบาดเจ็บเป็นจำนวนมากแล้ว ยังก่อให้เกิดปัญหาทางจิตใจที่รุนแรงของผู้รอดชีวิตและผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องที่เป็นเด็กและเยาวชน ซึ่งอาจทำให้เกิดผลกระทบรุนแรงตามมาได้ เนื่องจากการเห็นเพื่อนๆ หรือครูได้รับบาดเจ็บ หลังเกิดเหตุการณ์สะเทือนขวัญที่คุกคามต่อชีวิต จะส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจอย่างรุนแรง เด็กและเยาวชนที่ประสบเหตุการณ์ความรุนแรงมักเกิดความเครียดที่อาจพัฒนาไปสู่ความผิดปกติทางด้านจิตใจ ได้แก่ ภาวะเครียดเฉียบพลัน (Acute Stress Disorder: ASD) หรือโรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ (Post-Traumatic Stress Disorder: PTSD) หากบาดแผลทางจิตใจที่เกิดขึ้นไม่ได้รับการช่วยเหลือเบื้องต้นอย่างทันท่วงที อาจส่งผลให้เด็กและเยาวชนเหล่านี้เกิดปัญหาด้านสุขภาพจิต จนไม่สามารถใช้ชีวิตในการเรียนและการทำงานได้ ลักษณะของความเครียดที่เกิดจากเหตุการณ์สะเทือนขวัญ ประกอบด้วย 1) ด้านร่างกาย จะมีอาการเหนื่อยง่าย ปวดศีรษะ หัวใจเต้นเร็ว นอนไม่หลับ 2) ด้านจิตใจ มีความวิตกกังวล หวาดกลัว ซึมเศร้า อาจรู้สึกผิดหรือโทษตนเอง 3) ด้านพฤติกรรม เด็กและเยาวชนจะพยายามหลีกเลี่ยงสถานที่หรือบุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ บางคนมีพฤติกรรมก้าวร้าว หรือหันไปใช้สารเสพติดแทน และ 4) ด้านสังคมพบว่าเด็กและเยาวชนมักแยกตัวออกจากสังคม จนไม่สามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติ

ดังนั้นครูและผู้ปกครองต้องเข้าใจกลไกการเกิดความเครียดของเด็กและเยาวชน หลังประสบเหตุการณ์สะเทือนขวัญจนเกิดบาดแผลทางจิตใจ และต้องร่วมมือกันเพื่อหาแนวทางดูแลช่วยเหลือเด็กและเยาวชนเหล่านี้ หากเด็กและเยาวชนไม่ได้รับการช่วยเหลือที่ทันเวลา อาจเกิดผลกระทบที่ตามมา ซึ่งผลกระทบนี้สามารถเกิดขึ้นกับเด็กและเยาวชนได้ทั้งระยะสั้นและระยะยาว ในระยะแรกจะสังเกตเห็นเด็กและเยาวชนมีอาการเครียดอย่างเฉียบพลัน เช่น อาการหวาดกลัว นอนไม่หลับ ฝันร้าย ส่วนในระยะยาวอาจพัฒนาเป็นการเจ็บป่วยด้วยโรคจิตเวช เช่น โรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ (Post-Traumatic Stress Disorder: PTSD) โรคซึมเศร้า โรควิตกกังวลเรื้อรัง จนส่งผลกระทบต่อเด็กและเยาวชน จนสูญเสียความสามารถในการเรียน การทำงาน และการใช้ชีวิตประจำวัน ส่งผลให้สัมพันธภาพในครอบครัวและสังคมลดลง

สัญญาณเตือนที่อาจพบได้ในเด็กและเยาวชนหลังประสบเหตุการณ์สะเทือนขวัญ

สัญญาณเตือนที่อาจพบได้ในเด็กและเยาวชนหลังประสบเหตุการณ์สะเทือนขวัญ

การฟื้นฟูสภาพจิตใจของเด็กและเยาวชนหลังเผชิญเหตุการณ์สะเทือนขวัญ มีแนวทางปฏิบัติ 3 ระยะ
  1. การปฐมพยาบาลทางจิตใจเบื้องต้น ครูและผู้ปกครองรวมถึงผู้ดูแลใกล้ชิด เป็นกลุ่มที่มีความสำคัญที่สุดในระยะแรก วิธีปฏิบัติต่อเด็กและเยาวชน ดังนี้
    • 1.1 สร้างความปลอดภัยทางด้านกายภาพและด้านจิตใจ ด้วยการโอบกอดเด็กและเยาวชนและสัมผัสอย่างอบอุ่น อ่อนโยน เพื่อลดความตื่นตระหนก
    • 1.2 รับฟังเด็กและเยาวชนอย่างใส่ใจ เพื่อให้เด็กและเยาวชนได้ระบายความรู้สึก
    • 1.3 ให้เด็กและเยาวชนหลีกเลี่ยงการเสพสื่อหรือข่าวที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เผชิญ
  2. การดูแลชีวิตประจำวัน เพื่อช่วยให้เด็กและเยาวชนลดการตื่นตัวจากภัยคุกคาม เช่น
    • 2.1 ปฏิบัติกิจวัตรประจำวันตามเดิม เช่น เวลาตื่น เวลานอน และการรับประทานอาหาร
    • 2.2 ผ่อนความเครียดทั้งด้านร่างกายและด้านจิตใจ โดยใช้กิจกรรมศิลปะบำบัด เช่น วาดภาพหรือปั้นดินน้ำมันเล่นกีฬา หรือสอนเทคนิคเพื่อการผ่อนคลาย เช่น การฝึกหายใจเข้า-ออกช้าๆ
  3. หากเด็กและเยาวชนยังมีอาการฝันร้าย กลัวอย่างรุนแรง หรือพฤติกรรมเปลี่ยนไปนานเกิน 2-4 สัปดาห์ ควรรีบส่งพบผู้เชี่ยวชาย เพื่อรับการบำบัดต่อไป
สรุป ความเครียดจากเหตุการณ์สะเทือนขวัญเป็นปัญหาสุขภาพจิตที่สำคัญและซับซ้อน การเข้าใจกลไกการเกิด อาการ และผลกระทบที่ตามมา จะช่วยให้บุคลากรทางสุขภาพจิตสามารถวางแผนการดูแลและบำบัดได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยมีระบบสนับสนุนทางจากครอบครัว ชุมชน และสังคมเป็นสำคัญ

ผู้เขียน: ผู้ช่วยศาสตราจารย์อันธิฌา สายบุญศรี

แชร์บทความนี้

หลักสูตร

คณะพยาบาลศาสตร์

*

** คุณสมบัติผู้ขอกู้ กยศ.

*

** คุณสมบัติผู้ขอกู้ กยศ.